In Kijkdoos Roerdomp staat deze maand een expositie die niet alleen draait om kunst, maar ook om aandacht, liefde en het vieren van iemand die het verdient om gezien te worden. Buurtgenoot Jolijn stelde deze tentoonstelling samen met werk van haar vriend Sjoerd, als een jubileumverrassing die recht uit haar hart komt. Wekenlang werkte ze in stilte aan het verzamelen, selecteren en ordenen van zijn tekeningen — kleine werelden op kleine vierkantjes papier.

Sjoerd wist van niets. Op de dag van hun jubileum samen werd hij nietsvermoedend verrast met deze expositie, om daar oog in oog te staan met zijn eigen werk. Het was een liefdevol moment dat even stil maakte: verrassing, ontroering en trots in één adem. Deze expositie laat niet alleen zien wat Sjoerd maakt, maar ook wie hij is — en hoe kunst soms precies de taal spreekt die woorden niet kunnen vangen.

De tentoonstelling nodigt je uit om even stil te staan, te kijken en mee te bewegen in het ritme waarin deze werken zijn ontstaan: klein, eerlijk, kwetsbaar en vol betekenis. Een intieme blik in een proces dat niet draait om perfectie, maar om het omarmen van wat er is.

Schilderijen, bordspellen of moleculen: het maakt Sjoerd niet uit, als hij maar maakt. Zowel tijdens het tekenen als in zijn dagelijks leven als fulltime long-covidpatiënt is zijn uitdaging: accepteren dat het is zoals het is. Dit doet hij door ‘fouten’ te omarmen en de stapjes klein te houden, zodat hij binnen zijn grenzen blijft. Tekenen op kleine vierkantjes papier helpt hem daarbij; er liggen stapels bij hem thuis.

Dit werk is gemaakt om zichzelf eraan te herinneren dat niet alles óf goed óf fout is, om zo het zwart-witdenken uit te dagen. ‘Sjoerd, het is goed. Grijs is goed genoeg.’ Deze boodschap wil hij graag meegeven aan jou:

“Moet het perfect, of gun je jezelf een moment van rust in de ratrace die leven heet?”