Kijkdoos Roerdomp presenteert een nieuwe miniatuurtentoonstelling: een gedetailleerde maquette van de St. Stevenskerk, het bekendste en oudste monument van Nijmegen. De expositie wordt aangevuld met verwijzingen naar het Nijmeegse lied “Al mot ik krupe”, een nummer dat voor veel inwoners symbool staat voor verbondenheid met de stad.
De kerk staat op de Valkhofheuvel, midden in het historische hart van Nijmegen. De bouw begon in de 13e eeuw, en de kerk groeide uit tot het belangrijkste religieuze en culturele centrum van de stad. De toren is een herkenningspunt voor iedereen die Nijmegen binnenkomt. Tijdens de Tweede Wereldoorlog raakte de kerk zwaar beschadigd, maar Nijmegenaren zetten zich massaal in voor de wederopbouw. De kerk is nog steeds een plek voor concerten, herdenkingen, vieringen en stadsbijeenkomsten.

Al mot ik krupe,
Op blote voeten goan
Ik wil nog een keer
Sint Steven heuren sloan
Als je ien de vrimde zit
En je leest ien de krant
Van die mooie ouwe stad
Ien’t verre Nederland
Dan kruupt er iets bij je omhoog
En dut het je overal pien
Dan denk je dikwijls bij jezelf
Wat zou ik daar groag zien
Woar is toch de Liendenberg
Woar is de zeigelboan
Woar is toch die verkensmert
En die mooie langeboan
Alles is afgebroken
Geen huus is blieven stoan
Moar een ding dat is zeker
Mien hart blief voor je sloan
Als je ’s nacht noar huus toe komt
En zie je die toren stoan
Dan denk je aan die ouwe tiet
Hoe het vroeger is gegoan
Woar je als kiend geboren bint
En werd groot gebracht
Da kun je nooit vergiten
daaroan denk je dag en nacht




Geef een reactie